vrijdag 16 januari 2009

Soms gaat het ook wat minder...

Een update over hoe het met me gaat.

Heel enthousiast en met blijde gevoelens schreef ik mijn vorige berichten. Deze keer is het met wat minder enthousiasme.
Het zou fijn zijn mochten jullie in gebed aan me denken.



Op zich gaat alles goed met me, ik ben niet ziek, ik ben nog altijd heel graag hier,...
Maar toch voel ik me niet 100%.
Ik ben nogal gespannen, mijn lichaaam.
Waarschijnlijk komt dit door de grote verandering in mijn leven (naar England komen), door alle nieuwigheden, indrukken, ... .

Bid voor een 'bezigheid' die me echt kan ontspannen.

Maar dan is er ook nog dat andere.
De Heer is me veel aan het leren, veranderen. Hij bepaald altijd aan welk deel van mijn leven gewerkt moet worden. Nu is mijn verleden aan de beurt. Wat toen allemaal gebeurd is heeft mij gevormd tot de persoon die ik nu ben. Dat het mij sterker, zelfzekerder heeft gemaakt is dankzij mijn Maker.

Nu is het tijd voor verdere vorming en dat betekend het loskomen van het verleden. Zoals jullie allemaal wel zullen begrijpen is dit niet gemakkelijk.
Maar de Heer gaat met me mee. Hij is de enige die precies weet hoe ik me voel, wat moeilijk voor me is, waar ik los van moet komen en wat ik nodig heb. Dus Hij zal me de kracht geven die ik nodig heb om hier doorheen te gaan.





Wanneer i
k terug ben in het belgenlandje, dan wil ik kunnen zeggen:

De Heer heeft me vrijgemaakt van het verleden!
Wie ik nu ben is het werk van de
Heer!



Waarvoor gebeden kan worden:
Voor ontspanning, dat mijn lichaam tot rust kan komen.
Voor het loskomen van mijn verleden.
Ook voor de emoties, spanningen die ermee gepaard gaan; dat het onder controle mag blijven.
Voor concentratie wanneer ik studeer.
Voor dicipline om op tijd naar bed te gaan.

Dankpuntje:

Dank de Heer dat ik geen slaapproblemen ondervind.



Bedankt voor jullie gebeden!
Bedankt voor het lezen over wat de Heer doet met mijn leven hier in Engeland.

Een dikke zoen en knuffel,
Jedidja


(Zoals je ziet, het zotte in mij is er nog steeds.)


zaterdag 10 januari 2009

Wat begon met nerveusiteit...

Het aanleren van drama en mime.

Ik prijs de Heer voor deze dag. Waarom?? Omdat ik iets mocht doen wat ik heel graag doe! Namelijk...

Samen met een echtpaar vertrok ik deze morgen naar een kerk, ergens in Engeland. Daar zouden we aan enkele kerkleden drama/mime aanleren, iets wat ik nog nooit had gedaan! Daarom begon die dag met heel wat nerveusiteit.
Ik kende de drama's wel, maar om het dan nog eens uit te leggen hoe je het doet, wat je doet, welke emotie moet overkomen, wat belangrijk is om te onthouden,...; dat was toch wel andere koek!
Maar weet je, als de Heer wil dat je iets doet, dan is Hij ook bij je om je erbij te helpen. Dat ervaarde ik toch. Hij gaf me de juiste woorden, woorden die maakten dat men begreep hoe je de drama moet doen.

Drama, mime = echt mijn ding.
Vandaag kon ik dus doen wat ik graag doe, daarom prijs ik Hem voor deze dag.


Onverwachtse pakjes!

Wat een verrassing was dat!

Woensdagavond, mijn moeder belde. We hadden het eerst over van alles en nog wat,
toen kregen we de praat over mijn kerk (in Belgiƫ). Over het feit dat men aan mij dacht. Door de manier waarop mijn moeder dit zei wist ik dat er meer was. Natuurlijk wilde ik weten wat, dus vroeg ik haar wat ze bedoelde. Veel wilde ze niet zeggen. Alleen dat ik het niet verwacht ga hebben en dat het hopelijk vrijdag zou aankomen!!!
...
Toen was het vrijdag. En ja hoor, er was een pakje. Met mijn naam erop!!!
Ik opende het, en....
WAUW. Uit het doosje haalde ik een groot pak. Heel mooi ingepakt en met een mooie lint eromheen.

Toen ik dat opende, zag ik ....! 'Wadde????!!!!??!!?!' (-> dat was mijn eerste reactie). Ik kon mijn ogen niet geloven. In dat pakje waren allemaal kleine pakjes!! :-)
En in of bij het pakje een briefje of een mooie
kaart!
ONGELOOFELIJK!
Voor mij is dit echt als de kers op een taart! Nu
is mijn kerst en nieuwjaar helemaal top/af!!!




In het begin had ik echt het gevoel dat ik dit niet verdiende, maar nu wel! De Heer heeft de mensen in mijn kerk het verlangen gegeven dit te doen. Om mij te laten voelen dat ze achter me staan en dat ze aan me denken. Om mij een gezegende kerst en nieuwjaar te wensen. En dit is een hele bemoediging voor mij natuurlijk!!

De Heer is zo goed voor mij, dit bewijst het weer eens!
Dank je Heer!

donderdag 8 januari 2009

Kerst en nieuwjaar!

Gezegende kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar toegewenst!!!

Jaja, ik hoor het jullie al zeggen: 'Amai die es der ook laat mee!'
En gelijk hebben jullie. Daarom wil ik graag gebruik maken van het zeer bekende en gebruikelijke excuus; beter laat dan nooit!
Vanuit het mooie, koude, 1 dag sneeuwerige Engeland wil ik jullie allemaal het beste toewensen voor het jaar 2009! Ik hoop dat het een jaar word met onze trouwe, liefdevolle Vader aan je zijde!
Dat Hij je sterkte mag zijn in de mindere momenten en je bron van vreugde in de leuke momenten. Laat het een spannende, leerrijke uitdaging zijn om met alles wat we doen, de Heer groot te maken. Hij is het waard!!!